Gustav von Conring

Gustav Ernst Georg von Conring urodził się 26 października 1825 roku w Łobzie, a zmarł 4 października 1898 roku w Hamburgu. Był pruskim oficerem, generałem porucznikiem i dowódcą 61. Brygady Piechoty. Uczył się w gimnazjach w Szczecinie i Rostocku, a następnie ukończył wojskowy instytut szkoleniowy w Schwerinie. W 1845 roku rozpoczął służbę w batalionie grenadierów, a później służył między innymi w batalionie Jäger.

Brał udział w walkach podczas tłumienia rewolucji badeńskiej, wojnie prusko-austriackiej oraz wojnie francusko-pruskiej. W tej ostatniej został ciężko ranny w bitwie pod Amiens. Otrzymał Krzyż Żelazny i Meklemburski Krzyż Zasługi Wojskowej. W latach 1873-1881 dowodził hanowerskim pułkiem fizylierów nr 73, a w 1881 roku objął dowództwo brygady piechoty. W 1883 roku przeszedł na emeryturę. W 1895 roku cesarz Wilhelm II nadał mu stopień generała porucznika. Był synem właściciela ziemskiego Justusa von Conringa i bratem generała majora Enna von Conringa. Z żoną Karoliną miał dwoje dzieci.

Na podstawie artykułu „Gustav von Conring” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.